حقوق و اجتماع

جرم توهین

مصطفی نادریان — Wed, 25 Apr 2012 12:30:44 GMT

در لغت به معنی «سست گردانیدن» و در اصطلاح حقوقی عبارت از نسبت دادن هر فعل یا ترک فعلی که عرفاً‌ مخالف حیثیت و احترام طرف تلقی شود

عنوان توهین مفهوم کلی است و شامل افتراء نیز می‌شود. وجه مشترک عمل مجرمانه توهین و افتراء هتک حیثیت طرف جرم است. با این وجود بین این دو، وجوه افتراقی وجود دارد:

الف) توهین غالباً به وسیله الفاظ و گفتار و حرکات رکیک واقع می‌شود در صورتی که افتراء با استفاده از وسایل خاصی نظیر اوراق چاپی یا خطی، نشریات و امثال آن صورت می‌گیرد؛

ب) توهین به ویژه فحاشی از جرائم صرفاً مادی است و تحقق آن موکول به اثبات قصد مجرمانه نیست ولی در افتراء تحقق قصد مجرمانه شرط است؛

ج) توهین غالباً ‌به صورت حضوری است و موارد غیابی آن خیلی اندک است ولی افتراء غالباً بدون حضور طرف صورت می‌گیرد.

به طور کلی توهین به اعتبار شخصیت طرف جرم و وسیلۀ ارتکاب جرم به توهین ساده، مشدد و توهین به وسیله مطبوعات تقسیم می‌شود.

عناصر اختصاصی توهین ساده:

1- عنصر مادی: برای تحقق جرم لازم است که مرتکب با انجام عمل مادی خود به صورت گفتار یا نوشتار موجبات هتک حرمت دیگری را فراهم نماید و نیز توهین متوجه شخص یا اشخاص معینی باشد.

2- عنصر روانی: توهین و فحاشی از جرایم عمدی است و منظور از عمد، علم و آگاهی مرتکب به وهنآور بودن کردار یا گفتاری است که به حیثیت طرف لطمه‌ وارد می‌کند.

توهین مشدّد:

در پاره‌ای اوقات جرم توهین به اعتبار شخصیت و مقام و منصب طرف توهین و یا وسیلۀ ارتکاب آن با عکس العمل شدید قانون‌گذار مواجه می‌شود. عمده‌ترین توهین‌های‌ مشدد در حال حاضر عبارتند از:

1- توهین به رئیس جمهور و سایر مقامات مملکتی و رسمی و نمایندگان سیاسی کشورهای خارجی.

2- توهین از طریق مطبوعات.

شرایط اختصاصی توهین به رئیس جمهور و سایر مقامات کشوری:

الف- انجام عمل مادی وهنآور؛ اعم از کتبی و شفاهی

ب- طرف توهین باید صاحب سمت یا مقام مملکتی، رسمی و دولتی باشد؛

ج- توهین باید در حال انجام وظیفه یا به سبب آن باشد.

شروط توهین به مقامات خارجی:

در مورد تحقق توهین به رئیس یا نمایندگان سیاسی مملکت خارجی، وجود دو عنصر علنی بودن توهین و نیز انجام معاملۀ‌ متقابل نسبت به رئیس مملکت و نمایندگان سیاسی ایران در مقررات جزائی کشور خارجی لازم است.

توهین به وسیلۀ مطبوعات:

هتک حرمت اشخاص از طریق روزنامه یا مجله یا تهیه مقالات و مطالب توهین‌آمیز به صورت افتراء یا اشاعه اکاذیب و نظایر آن، به علت وسعت نشر و انتشار خاص آن، موجب تشدید مجازات مرتکب و مدیر روزنامه یا مجله از طرف قانون‌گذار شده است. عمده‌ترین توهین مطبوعاتی به قرار زیر است:

الف- توهین به دین مبین اسلام و مقدسات آن:

بند هفتم از ماده 6 قانون مطبوعات مصوب سالی 1364، اهانت به دین مبین اسلام و مقدسات آن توسط نشریات را ممنوع دانسته است. همچنین مطابق ماده 26 از همین قانون هرگاه اهانت کننده عمداً و از روی سوء نیت نسبت به دین مبین اسلام و مقدسات آن توهین کند، مرتد محسوب شده و محکوم به اعدام است، زیرا توهین به مقدسات اسلام باعث تزلزل در حفظ ارکان و اساس اسلام میشود. ولی هرگاه اعمال وهن آور در حدی نباشد که موجب ارتداد توهین کننده گردد، یا اینکه اهانت کننده بدون قصد، نسبت به دین اسلام و مقدسات آن با کلمات وهن آور اهانت کند و ثابت شود که این عمل در حدّی نیست که مرتکب را مرتد شناخت، مجازات او به صلاحدید حاکم شرع و براساس مقررات قانون تعزیرات تعیین می‌شود.

ب- اهانت به بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران و مقام معظم رهبری:

این ممنوعیت در ماده 514 قانون مجازات اسلامی مقرر شده است و بدیهی است علت وضع این قانون، مقام شامخ ایشان بوده و اهانت به آن دو خلافِ اخلاق حسنه و نظم عمومی می‌باشد، به همین ترتیب اگر کسی به مراجع مسلّم تقلید توسط نشریات اهانت نماید برابر مقررات بند 7 مادۀ 6 قانون مطبوعات، نه تنها پروانۀ نشریۀ آن‌ها لغو می‌گردد، بلکه مدیر مسئول و نویسنده مطالب اهانت‌آمیز به مراجع قضایی معرفی خواهند شد.

عنصر معنوی:

جرم توهین و فحاشی از جمله جرائم عمدی است و منظور از آن علم و آگاهی مرتکب، به وهن آور بودن کردار یا گفتار یا نوشتاری است که به حیثیت و شرافت طرف لطمه وارد می‌سازد. به طور کلی سوء نیت در جرم توهین و فحاشی مفروض می‌باشد و احتیاج به اثبات ندارد و اثبات خلاف آن به عهده متهم می‌باشد. در توهین مشدد شخص مرتکب علاوه بر داشتن قصد اهانت باید شخصیت طرف توهین را بشناسد و از سمت و مقام او نیز آگاهی داشته باشد و گرنه عمل او توهین ساده تلقی خواهد شد.

گفتنی است که توهین به افراد عادی، توهین ساده و از جرایم قابل گذشت، ولی توهین به ماموران رسمی و مقامات دولتی، توهین مشدد و از جرایم غیرقابل گذشت می‌باشد.

مجازات جرم توهین:

مجازات توهین به افراد عادی، چنان‌چه موجب حدّ قذف نباشد، شلاق تا 74 ضربه و یا پنجاه‌هزار ریال تا یک میلیون ریال جزای نقدی است و مجازات توهین به مقامات و مسئولین، حبس از سه تا شش ماه یا شلاق تا 74 ضربه و یا جزای نقدی از پنجاه هزار تا یک میلیون ریال می‌باشد و اگر مرتکب، ضمن عمل توهین، اقدام به ایراد ضرب یا جرح به مأمور نماید، این مورد طبق ماده 614 قانون مجازات اسلامی از موارد تعدد جرم محسوب می‌شود.

منابع:

1)شامبیابی، هوشنگ؛ حقوق کیفری اختصاصی، تهران، انتشارات ژوبین، 1384، چاپ نهم، ج اول، صص 541-522.

2)ولیدی، محمد صالح؛ حقوق جزای اختصاصی، تهران، انتشارات امبرکبیر، 1373، چاپ سوم، ج 2، صص 295-278.

3)حسین جانی، بهمن؛ حقوق جزای اختصاصی(1)، تهران، انتشارات نسل نیکان، 1382، چاپ اول، صص 225-213.

به نقل از http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=9796

فاطمه...

مصطفی نادریان — Wed, 25 Apr 2012 12:16:43 GMT

به نام خدای فاطمه ...

هم او که گفته اند یگانه یادگار آخرین پیامبر خدا بود ...

هم او که بزرگ بانوی دو عالم است و بهانه ای برای خلقت ...

هم او که عمر کوتاهش به دل نگرانیها گذشت ...

_ زمانی برای جان پدرش ...

_ زمانی برای ظلم به همسرش ...

_زمانی برای بی حرمتی به خانواده اش ...

ای وای از هنگام شانه کردن گیسوی زینب ...

ای وای از گریه هایت برای دل شکسته ات ، حسن ...

ای وای از بوسه هایت بر گلوی خون خدا ، حسین ...

ای وای بر ما که اینقدر ناشناس مانده ای...

دنیا چه تشنه ی بوی توست ، یاس خدا ...

و کاش تنها یادگارت بیاید که زمین چه محتاج ظهور اوست ...

آخرین امید هدایت و عدالت و رحمت خدا ...

و بوی نرگس و یاس بپیچد به کوچه ها ...

مصطفی نادریان — Sun, 15 Apr 2012 00:18:09 GMT

حالا نشستی (شایدم خوابیدی اما مطمئنم نه ایستادی چون همیشه تنبل بودی...) با خودت ، چی فکر کردی ؟

نه خداییش فکر کردی خاله بازیه که "نخود نخود ..."

نه جونم این خبرا نیس !

وقتی اومدی توی این شهر هزارتوی بی سر و سامون نگفتی چطوری میخوای راه برگشتو پیدا کنی ؟

راستشو بخوای من خودمم راه برگشت تو رو بلد نیستم ، هرچند اگه بلد بودم هم بهت نشون نمیدادم ...

از شبی که گفتی میری و خوتو گم و گور میکنی همش دیدمت ولی نمیدونم چرا داری این بازیا رو با خودت درمیاری ؟

من که خوب میشناسمت ، تو هم که منو ...

پس این بازیا چیه ؟

بچه ، اگه فکر میکنی واقعا گم شدی (که نشدی) می تونی به آقا پلیسه بگی بیاردت و بهم تحویلت بده ، آدرس و تلفنم توی جیب سمت چپ... راستی ، نکنه اون شب که دعوام کردی آدرسو پاره کرده باشی واقعا گم بشی ...؟!

اینا رو گفتم که بدونی حواسم بهت هس ، حالا خود دانی ، خسرو هم نیستی که بگم صلاح مملکت خودتو میدونی ... البته اگه مملکتی واسه خودتو من باقی گذاشته باشی !

یادم رفت بپرسم مشقاتو نوشتی که داری می خوابی ؟

ولش کن بابا نصف شبی زده به سرم ، برم یه چیز واسه شام بپزم که گشنم شد از بس فک زدم و جوابمو ندادی .

فقط این خانوم بهار رو از دست نده (شعره رو میگم بچه فکر بد نکن)

--- متن بدون اصلاحه ، واسه غلطایی که کردم شرمنده---